Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zdrowo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zdrowo. Pokaż wszystkie posty

piątek, 13 lipca 2012

Przystawka z kalmarami w roli głównej


Dobra przystawka to połowa sukcesu kulinarnego, gdy zapraszasz gości i chcesz by wszystko udało się bez zarzutu. Po pierwsze - buduje atmosferę ciekawości, na zasadzie: co będzie dalej?..., po drugie - wyostrza apetyt, po trzecie - odpowiednio nastraja. A przecież na budowaniu nastroju, zaintrygowaniu i apetytach naszych degustatorów zależy nam najbardziej.



Składniki:
opakowanie kalmarów od Pescanovy
kilka gałązek natki pietruchy
połówka małej czerwonej papryki
czerwona papryczka chili
2 ząbki czosnku
2 łyżki sosu rybnego
1 łyżka sosu grzybowego
1/2 szklanki białego lub różowego wina (wytrawne)
szczypta cukru
szczypta mielonej kolendry

Z podanych ingrediencji sporządzamy sos - natkę i papryczkę chili siekamy drobno, paprykę słodką kroimy w małą kostkę, czosnek miażdżymy albo siekamy. Dusimy w tym, co płynne - winie i sosach. Kalmary wrzucamy do wrzącego sosu na około minutę-półtorej. Ważne jest zatem, by przystawkę przygotować, jak już wszyscy siedzą przy stole, nigdy wcześniej. 
Możemy być pewni, że maleńkie porcje oraz pikanteria dania sprawi, iż wszystkim jeszcze bardziej kiszki marsza zagrają i z niecierpliwością będą oczekiwać głównej atrakcji wieczoru... ;)

piątek, 1 czerwca 2012

Alfa i omega w prawidłowym odżywianiu


Co jakiś czas media informują nas, że dietetycy i specjaliści od żywienia biją na alarm. Jemy nisko zbilansowane posiłki, nasza dieta jest uboga, potrzebujemy pełnowartościowych dań i kwasów omega 3, albo 6. Ciekawe ilu z was zadało sobie pytanie, o co chodzi z tymi kwasami? Jakie omega? Zapewne wielokrotnie słyszeliście, że podstawą umiarkowanej i urozmaiconej diety jest ograniczenie spożywania nasyconych kwasów tłuszczowych
i cholesterolu. Inaczej sprawa się ma z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, które są bardzo korzystne dla naszego zdrowia. I tutaj wracamy do magicznej omegi.
Zgodnie z tym, co wyczytałam w mądrych książkach, w grupie kwasów nienasyconych (a nawet WIELOnienasyconych!) wyróżnia się dwie bardzo ważne podgrupy, czyli kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6. Te pierwsze znajdują się w rybach, skorupiakach, orzechach włoskich, czy migdałach, jak również w niektórych olejach roślinnych, na przykład w oleju arachidowym, lnianym i rzepakowym. Te drugie znajdują swoje źródło w pozostałych olejach roślinnych. I na pewno większość z was przyzna, zgodnie z ubolewaniem ekspertów, że produkty te nie pojawiają się na waszych stołach zbyt często. Odwrotnie sprawy wyglądają, gdy wspomnimy o niekorzystnych, nasyconych kwasach tłuszczowych. Tłuste mięso, pełnotłuste produkty mleczne… Mówi wam to coś?
A teraz konkrety, dla wszystkich tych, którzy mają ambicję, aby stać się alfą i omegą w prawidłowym odżywianiu. Dieta bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe, czyli w oleje roślinne i ryby, obniża stężenie cholesterolu we krwi i obniża poziom złego cholesterolu w naszym organizmie. Oznacza to, że korzystnie wpływa na nasz układ krążenia i serce. Dodatkowo, kwasom omega-3 przypisuje się pozytywny wpływ na stan układu nerwowego, szczególnie mózgu i narządu wzroku. Ponadto, różnorodne badania wykazują, że składniki tłuszczu rybiego wzmacniają układ immunologiczny, łagodzą objawy reumatyzmu, astmy, chronią przed niektórymi chorobami nerek a podobno zmniejszają także ryzyko zachorowania na raka. Na tym nie koniec, ponieważ wpływają korzystnie na nasze samopoczucie oraz obniżają podatność na depresję. Czy potrzeba więcej argumentów dla wprowadzenia źródeł tych dobroczynnych kwasów do naszego codziennego menu? Jeśli tak, przypominam, że ryby są niskokaloryczne i dzięki temu sprzyjają osobom, które dbają o sylwetkę.
Przyłączam się więc do grona tych, którzy wypominają większości Polaków niezdrową dietę i zachęcam do wzbogacenia jej o czynnik omega. Wystarczy dwa razy w tygodniu zaglądać na mój blog i w tych dniach wzbogacać swoje kulinarne umiejętności o proponowane przeze mnie przepisy. Zapewniam, że z powodzeniem zastąpią wasze ulubione dania i przyniosą wiele korzyści dla zdrowia, zarówno własnego, jak i waszych bliskich.

piątek, 25 maja 2012

Hiszpańska zupa z kalmarami

Gdy przychodzi wiosna i cieplejsza pogoda, większość z nas odczuwa mniejszy apetyt niż zwykle. Coraz częściej więc decydujemy się na proste i lekkie potrawy, które z powodzeniem zastępują typowe, dwudaniowe obiady. Ich dodatkowym plusem jest radość z ograniczenia czasu spędzanego w kuchni. Idealnie nadają się do tego grillowane warzywa, sałatki lub ryby, które wypierają ciężkie potrawy mięsne, a ich przygotowanie jest szybkie. Dobrym pomysłem są też bogate w składniki odżywcze zupy. I nie mam na myśli tradycyjnych jarzynówek, ale gęste i aromatyczne dania rodem z kuchni śródziemnomorskiej, które podajemy w głębokich talerzach. Jeśli więc ktoś z Was kojarzy zupy wyłącznie z okresem jesienno-zimowym, warto wypróbować coś nowego i zmienić swoje nastawienie. Tym razem hiszpańska zupa z kalmarami, pomidorami i papryką, którą bardzo często można spotkać w śródziemnomorskich kurortach. Do jej przygotowania można użyć także krewetek lub mieszkanki owoców morza.

Potrzebne składniki:
2 papryki
2 puszki krojonych pomidorów
200 – 250 ml bulionu rybnego lub warzywnego (wówczas dodajemy 3 łyżki sosu rybnego, 1 łyżkę sosu sojowego i 1 łyżkę oliwy)
pół szklanki wytrawnego wina
2 ząbki czosnku
pół opakowania mrożonych kalmarów Pescanova
5-6 młodych ziemniaków
ćwierć kostki masła

Przyprawy: sól, pieprz, słodka papryka, mielona kolendra, cukier, liść laurowy

W dużym garnku lub w głębokiej patelni roztapiamy masło, dodajemy pokrojoną w kostkę paprykę i posiekany czosnek, po czym dusimy przez 5 minut pod przykryciem. Następnie dodajemy 2-3 łyżeczki papryki i łyżeczkę kolendry, zwiększamy ogień i chwilę podsmażamy, aż woda wyparuje. Dolewamy wino i bulion, wrzucamy liść laurowy, 2 szczypty cukru i doprowadzamy do wrzenia. Po zmniejszeniu ognia dodajemy pomidory, sól i pieprz do smaku i dusimy ok. 15 minut. Ostatnim krokiem jest połączenie zupy z pokrojonymi w kostkę ziemniakami i krążkami kalmarów. Gotujemy całość przez 30 minut.

Miłośnicy ciekawych smaków mogą na ostatnie 2 minuty gotowania dodać garść suszonej żurawiny.

piątek, 27 kwietnia 2012

Orientalne danie z makaronem


Wraz z nadejściem cieplejszej pory roku, lubię wprowadzać do codziennego menu coraz więcej orientalnych smaków. Częściej też wybieram dania, które są szybkie w przygotowaniu. Najlepiej więc, jeśli nie wymagają użycia sterty garnków. Wszystko po to, by nie tracić żadnej chwili z pięknych, słonecznych dni, na które czekałam z utęsknieniem przez całą zimę. I pomimo tego, że uwielbiam gotować, zdecydowanie bardziej wolę celebrować nadejście wiosny gdzie indziej, niż w kuchni. Znajomi żartują czasem, że jestem jak zioła w moim mini ogródku (na parapecie) – odradzam się sezonowo.
Zatem do dzieła! Dziś przepis na orientalne danie z rybą i makaronem. Pewnie zastanawiacie się, dlaczego nie z ryżem, skoro jest to potrawa orientalna. Otóż, zamiast ryżu, użyjemy chińskiego makaronu. I w dodatku będziemy go smażyć.

Składniki dla 2-3 osób
150 g makaronu chińskiego
1-2 filety z miruny od Pescanovy
3 papryki: żółta, czerwona, zielona
szczypiorek
trawa cytrynowa
sos: 1 łyżka sosu rybnego lub dwie spore szczypty soli, szczypta: chili, bazylii, pieprzu kajeńskiego + puree z 2 ząbków czosnku i startego imbiru (objętościowo trochę więcej niż czosnku) + 5 łyżek oliwy z oliwek + kolendra (świeża!)
opcjonalnie: mleko kokosowe



Rozmrożone i pokrojone w paski filety z miruny wrzucamy na rozgrzaną oliwę, a po 2 minutach dodajemy pokrojoną w kostkę lub paski paprykę. Smażymy razem przez 5 minut, mieszając całość, aby się nie przypalało. W tym czasie przygotowujemy chiński makaron, który zalewamy wrzątkiem, po 5 minutach odcedzamy i wrzucamy na patelnię z rybą i papryką. Całość zalewamy sosem, dodajemy pokrojony szczypiorek, odrobinę poszatkowanej kolendry i 2-3 pędy trawy cytrynowej, które przed podaniem należy usunąć. Gdy wszystkie składniki połączą się ze sobą, zmniejszamy na 2 minut ogień i opcjonalnie dodajemy 2-3 łyżki mleka kokosowego.



Smacznego i udanego długiego weekendu! :)

piątek, 20 kwietnia 2012

Zdrowa i smaczna ryba, czyli jaka?

Mówi się, że ryby nie tylko chronią przed wieloma chorobami, ale też przedłużają młodość. Coś w tym musi być, bo kuchnie, które w głównej mierze opierają się na białym mięsie, uznawane są za najzdrowsze. Według dietetyków, ryby powinny trafiać na nasze stoły przynajmniej dwa razy w tygodniu, szczególnie te morskie. Dlaczego? Ponieważ są nasycone w zdrowe i niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu kwasy tłuszczowe oraz stanowią cenne źródło witamin i składników mineralnych. Warto więc wybierać chude ryby słonowodne lub małe, słodkowodne. Jak je przyrządzać, aby zachować ich lekkostrawne właściwości?

Jednym z najzdrowszych sposób jest przygotowywanie ich na parze lub gotowanie. Wbrew pozorom, ryby przygotowywane w ten sposób są bardzo smaczne, szczególnie jeśli do gotowania użyjemy aromatycznych wywarów warzywnych, z kompozycją ulubionych ziół i dodatkiem soku z limonki. Jakie przyprawy najbardziej służą daniom rybnym? Idealnie pasuje do nich czosnek, kolendra, estragon, tymianek i rozmaryn oraz koperek i natka pietruszki. Dania z rybami gotowanymi najlepiej jest podawać w duecie z gorącymi lub zimnymi sosami. Sprawdzonym sposobem na przyrządzenie pysznego i zdrowego dania rybnego, jest duszenie. Oczywiście w towarzystwie warzyw, które podczas wspólnego dochodzenia na delikatnym ogniu, nadają rybie wyjątkowego smaku. Osoby, które dbają o linię i unikają ryb smażonych lub panierowanych w głębokim tłuszczu, mogą zdecydować się na pieczenie ryby w całości lub grillowanie. Ważne, aby użyć do tego folii aluminiowej, aby ryba nie stała się sucha. W tym wypadku idealnie sprawdzą się dodatki w postaci papryki lub pieczarek.

Niezależnie od tego, jaką metodą przyrządzimy rybę, można ją podawać na ciepło, ale warto pamiętać, że równie znakomicie smakuje na zimno. W tym drugim wypadku, warto serwować ją z dipem– na przykład kaparowym lub musztardowym. Zanim zdecydujemy się na nieco szersze wprowadzenie ryb do swojego jadłospisu, należy zapamiętać, że ten cenny składnik diety jest produktem nietrwałym. Jeśli wybierzemy więc ryby świeże, najlepiej spożyć je w dniu zakupu, lub przechowywać w lodówce nie dłużej niż przez 24 godziny. Wybierając ryby mrożone, zawsze należy pakować je w torbę termiczną, ponieważ ulegają szybkiemu rozmrożeniu, a ponowne zamrażanie grozi niebezpiecznym zatruciem pokarmowym.

_______________
photos from: we heart it, deepseawaters.com

piątek, 6 kwietnia 2012

Zielona tarta z miruną

Wielki Piątek to dla wielu z nas czas ścisłego postu. Zgodnie z tradycją powstrzymujemy się wówczas od spożywania potraw mięsnych i tłustych. Niektóre osoby unikają także specjałów z dodatkiem masła, jajek i śmietany, a na stołach pojawiają się głównie ryby i warzywa. Z tej okazji przygotowałam danie, które w większej mierze spełnia wymogi tego wyjątkowego dnia. Jest łatwe i szybkie w wykonaniu, a swoim wyglądem i smakiem zachwyci wszystkich domowników.

Co potrzebujemy?
1 opakowanie ciasta francuskiego
1 duży filet z miruny od Pescanovy
1 opakowanie mrożonego szpinaku w liściach
pół opakowania (ok. 150 g) sera typu feta
pół cukinii
brokuł
1 średnią cebulę
2 jajka
pół szklanki śmietany 30%
czosnek, sól, pieprz

Do przygotowania zielonej tarty z miruną zabieramy się od dwóch najważniejszych składników: szpinaku i filetów. Rybę rozmrażamy w miseczce z wodą, smażąc w tym czasie szpinak na odrobinie oliwy. Gdy stanie się miękki, dodajemy sól, pieprz i cztery ząbki czosnku do smaku. Po przygotowaniu szpinaku, odstawiamy go do ostygnięcia.

Naczynie do tarty lub tortownicę smarujemy niewielką ilością oliwy i wypełniamy ciastem francuskim. Jeśli posłużymy się gotowym, będzie miało prostokątny kształt blachy. Odcinamy ok. 10 centymetrów ciasta, które posłuży nam do przykrycia ostatniej warstwy dania.

Ciasto nakłuwamy widelcem i równomierną warstwą nakładamy szpinak. Następnie przygotowujemy pozostałe składniki tarty: cukinię kroimy w kostkę lub plasterki, rozmrożony filet kroimy w paski, cebulę w piórka, brokuły dzielimy na małe różyczki. Wszystkie składniki układamy na szpinaku, pokrywając górę pokruszonym serem feta.

Aby w trakcie pieczenia nasza tarta nabrała zwartej konsystencji, zalewamy całość śmietanką, połączoną z dwoma jajkami i szczyptą soli. Tak przygotowane danie pokrywamy paseczkami ciasta francuskiego i wkładamy do piekarnika (200 st. C) na około 20-25 minut, aż wyrośnie i nabierze złotego koloru. Tartę serwujemy na ciepło lub na zimno, pokrojoną niczym tort. A gdyby nie post… z odrobiną beszamelu :).


Zdrowych, wesołych Świąt Wielkanocnych i stołów uginających się od najpyszniejszych dań! :)

piątek, 16 marca 2012

Sztuka jedzenia frutti di mare (cz.2)

Wracając do sztuki jedzenia owoców morza, warto przypomnieć, że sposób podania frutti di mare, jak i spożywania, zależy w głównej mierze od ich rodzaju. I skoro wiemy już, jak poradzić sobie z rybami i krewetkami, warto poznać niuanse nieco bardziej wyrafinowanych zasad jedzenia ostryg i skorupiaków.

Ostrygi i małże podaje się w otwartych muszlach, koniecznie na potłuczonym lodzie i z cytryną. W wielu miejscach można spotkać się z ułożeniem tych skorupiaków wokół naczynka z sosem koktajlowym. Przytrzymując muszlę palcami lewej ręki, odcinamy małżę od muszli, używając do tego specjalnego widelczyka do ostryg. W restauracji będzie to najmniejszy z podanych widelców. Przed spożyciem skrapiamy małżę cytryną, unosimy muszlę na wysokość ust i o ile nie jesteśmy na bardzo oficjalnym przyjęciu, wysysamy małżę wraz z płynem. Jeśli podano sos, nabijamy mięso na widelec i przed zjedzeniem zanurzamy w nim ostrygę. Oczywiście pod warunkiem, że sos jest tylko nasz! Jeśli dzielimy go z innymi gośćmi, wypada nałożyć sobie wcześniej trochę sosu na talerz.

O wiele więcej wysiłku wymagają homary, kraby i langusty. Przed podaniem należy je częściowo przygotować do konsumpcji, aby ułatwić zadanie miłośnikom tych znakomitych darów morza. Warto wykorzystać też duże serwetki, ponieważ ceremonia jedzenia homara zazwyczaj kończy się pochlapaniem. Homary serwujemy rozcięte wzdłuż tułowia i w pierwszej fazie jedzenia posługujemy się rękoma. Ukręcamy kleszcze i odkładamy na brzeg talerza, a następnie za pomocą dwuzębnego widelca z ostrymi szpikulcami wybieramy mięso z ogona, a potem z kleszczy. Każdy kawałek mięsa nabijamy na widelec i przed zjedzeniem maczamy w maśle lub w sosie. Jeśli chcemy poszczycić się mianem prawdziwego konesera, nie marnujemy ani kawałka. Odnóża homara odłamujemy ręką, łamiemy w środku i wyciskamy mięso zębami. Puste skorupki odkładamy do specjalnie postawionego półmiska, a po zakończeniu posiłku płuczemy dłonie w miseczce z gorącą wodą i plasterkami cytryny. Nieco łatwiej jest poradzić sobie z mniejszymi krabami. Jeśli krab jest w pancerzu jedzenie rozpoczynamy od odnóży. Wykręcamy jedno z nich i wysysamy mięso ze skorupki, podobnie robimy z drugim. Odnóża odkładamy na brzeg talerza. Aby skosztować mięso z korpusu, wybieramy je od spodu widelczykiem. Analogicznie do kraba postępujemy z langustą.

Pomimo tego, że otwieramy się na świat, poznajemy nowe kultury i serwujemy modne potrawy, reguły kulturalnego postępowania przy stole są prawie niezmienne. Pamiętajmy, że savoir vivre obowiązuje nie tylko gości przy stole, ale przede wszystkim gospodarza. Jeśli planujemy podanie wykwintnej potrawy z owoców morza, warto dowiedzieć się wcześniej, w jaki sposób powinno się serwować i jeść takie potrawy. Wszystko po to, żeby nie wyjść na osobę bez obycia i móc służyć radą innym.

_______________
photos from: weheartit.com

wtorek, 28 lutego 2012

Miruna zapieczona z pomidorami

Rybka lubi pływać - zwykł mawiać mój dziadek z przebiegłym uśmiechem, gdy podczas wigilii Bożego Narodzenia uchylał barek pełen rozmaitych procentowych zapasów. Zgadzam się w całej rozciągłości z dziadkiem - rybka bardzo lubi mokre towarzystwo, lecz tym razem mam na myśli pyszny pomidorowo-ziołowy sos.
Dziś na obiad podałam mirunę. Jest doskonała - zwarta i jędrna, a przy tym, po odpowiednim przyrządzeniu rozpływa się w ustach.


Składniki:
- opakowanie miruny od Pescanovy
- puszka pomidorów bez skórki
- 2 ząbki czosnku
- kilka gałązek natki pietruchy
- tymianek świeży lub suszony
- kilka kulek kolendry
- oliwa z oliwek
- sól, świeżo zmielony pieprz


Rzecz jest prosta, w sam raz na szybką akcję kuchenną po przyjściu z pracy, o ile pamiętaliśmy, by wyjąć rybę z zamrażalnika przed wyjściem, rano. Teraz płuczemy płaty ryby i osuszamy ręcznikiem papierowym. Solimy i pieprzymy.
Naczynie żaroodporne skrapiamy oliwą. Kładziemy rybę. Siekamy zieleninę i czosnek. Tłuczemy w moździerzu kolendrę. To wszystko układamy na rybie a następnie zalewamy całość pomidorami. W drugim naczyniu możemy zapiec ziemniaki. Zawsze staram się wykorzystać rozgrzany piekarnik jeszcze do innych rzeczy, które pieczone smakują lepiej niż z wody.
Ziemniaki obieram, myję, tnę na półcentymetrowe plasterki. W drugim naczyniu leję na dno nieco oliwy. Układam półplasterki ziemniaków, solę, oprószam oregano.
Pamiętajmy by na początku rozgrzać piekarnik do 200st. C.
Wkładamy najpierw naczynie z ziemniakami, a gdy zauważymy, że nieco zarumieniły się, wkładamy również drugie - z rybą. Całość przyrządzania potrawy trwa około pół godziny, a pieczenie nie więcej niż kwadrans. Smaczny i szybki obiad z dobroczynnymi kwasami Omega na wygłodniałego po dniu pracy intelektu ;).

wtorek, 7 lutego 2012

Pomidorowa toskańska z kalmarami

Co robimy, by przywrócić zmarznięte ciało do odpowiedniego stanu? Pijemy gorące napoje - herbatę, gorącą czekoladę, grzane wino. Ciepły płyn momentalnie czyni swą powinność. Jednak po powrocie z pracy bywamy przede wszystkim głodni, więc przyrządzanie gorących napojów odpada, bo zwyczajnie naszą pierwszą potrzebą jest zjedzenie czegoś. Zupa łączy te dwie potrzeby - rozgrzania się i zjedzenia czegoś, co nas nasyci. Jest pożywna, zdrowa i krzepiąca, a co szczególnie istotne teraz, gdy temperatury za oknem sięgają wielu kresek poniżej zera, bardzo rozgrzewające.
Polska kuchnia stoi zupami i dlatego mam do zup szczególny stosunek. Jednak ta, którą dziś zaprezentuję niewiele ma wspólnego z rodzimymi przepisami.
To nie pomidorowa z ryżem i kleksem kwaśnej śmietany - to istny krem z pomidorów, gęsty i esencjonalny, ostry i aromatyczny. Doskonale komponuje się z usmażonymi w głębokim oleju kalmarami w cieście, podanymi w formie grzanek.


Składniki na dwie solidne porcje:
- torba kalmarowych krążków od Pescanovy
- pół butelki oleju rzepakowego
na zupę:
- 2 puszki pomidorów bez skórki
- kilka pomidorów suszonych z oleju
- 2 łyżki oliwy z oliwek
- garść listków świeżej bazylii
- 3 ząbki czosnku
- mała cebula
- szczypta soli
- świeżo zmielony pieprz

To niezwykle proste danie, w sam raz do przygotowania na szybko po dniu przepełnionym rozmaitymi obowiązkami. Potrzebujemy głębokiej patelni (lub frytownicy) oraz średniej wielkości garnka. W garnku łączymy wszystkie powyżej wymienione składniki i blendujemy na jednolitą masę. Pozostawiamy po listku bazylii do zwieńczenia kompozycji ;).
W patelni rozgrzewamy około 1.5cm warstwę oleju, a gdy upewnimy się, że jest dostatecznie gorący - wrzucamy zamrożone krążki kalmarów. Smażymy 2-3 minuty. Gotowe układamy na warstwie ręcznika papierowego, tak, by wchłonął nadmiar tłuszczu. Delikatnie solimy.
Zupie wystarczy dosłownie kilka minut. Dobrze zacząć od niej i pozostawić na niewielkim ogniu a równolegle smażyć kalmary. To bardzo udany duet - zupa wspaniale stawia na nogi po dniu pełnym pracy i skutecznie rozgrzewa, gdy droga do domu sprawi, że odmarzną nam kończyny. Zwykle podawałam ów krem z pomidorów w towarzystwie grzanek usmażonych na oliwie, jednak z kalmarami to zupełnie inna jakość. Polecam z całego serca! :)


wtorek, 24 stycznia 2012

Surimi z boczniakami i makaronem ryżowym

Bardzo doceniam przepisy, umożliwiające szybkie i bezstresowe przyrządzenie pełnowartościowego, a przede wszystkim smacznego obiadu w kwadrans. Umówmy się – w przypadku ludzi pracujących zawodowo, jedynie dni wolne można poświęcić na gotowanie pełne pietyzmu i zaangażowania, również czasowego. Przepadam za dniami, kiedy mogę udać się do pobliskiego, doskonale zaopatrzonego warzywniaka, długo wybierać – dotykać i wąchać – a następnie przyjść do domu z siatką dobroci i oddać się niespiesznemu pichceniu. Zupa, danie główne, na koniec deser…

Taka opcja jednak nie wchodziła dziś w rachubę. Od poniedziałku do piątku trwa bezustanny wyścig z czasem i tylko od nas zależy, czy w kuchni będzie podobnie. Dziś miało być przede wszystkim szybko, bo wszystkim nam kiszki marsza grały.

Składniki:
- paczka surimi Pescanova
- mały por albo pół dużego
- 20 dkg boczniaków
- sos sojowo-grzybowy
- makaron ryżowy
- odrobina soli
- sok z połowy limonki

Grzyby i pora myjemy dokładnie. Jedno i drugie siekamy wedle uznania – ja preferuję gdy boczniaki mają postać wąskich pasków, a pory – półksiężyców. Na patelni rozgrzewamy olej. Wrzucamy pokrojone składniki. Solimy z umiarem.
Rozmrożone uprzednio surimi pozbawiamy folii i siekamy na centymetrowe plastry.
Dorzucamy na patelnię wówczas, gdy uznamy, że grzyby i por są dostatecznie podsmażone (trwa to kilka minut). Dodajemy około łyżeczkę sosu sojowo-grzybowego i wciskamy sok z limonki.
W międzyczasie warto nastawić wodę, tak by uzyskanym wrzątkiem zalać makaron ryżowy i odstawić na minutę, by zmiękł. Następnie odsączamy go i dorzucamy do farszu dochodzącego na patelni.
Nakładamy do miseczek i jemy pałeczkami (albo po prostu tak, jak nam wygodnie :)).

piątek, 20 stycznia 2012

Zmysłowe frutti di mare

Do Walentynek pozostały jeszcze ponad trzy tygodnie, czyli wystarczająco dużo czasu, aby przemyśleć strategię „przez żołądek do serca”. Wystarczy zadbać o menu, które roznieca zmysły. Nic nie sprawdzi się w tym dniu lepiej, niż frutti di mare! Ta bardzo wdzięczna nazwa odnosi się do owoców morza, które poza doskonałym smakiem słyną też ze swojego uwodzicielskiego działania. Zajmują bowiem pierwsze miejsce na liście afrodyzjaków.

Sama nazwa „afrodyzjak” pochodzi od imienia greckiej bogini miłości Afrodyty. Zgodnie z mitem, narodziła się ona z piany morskiej i dlatego od starożytności to właśnie w morzu poszukiwano substancji, które podsycały pożądanie. Słusznie! Owoce morza należą do tych najsilniejszych! Według legend, Casanova spożywał na śniadanie ostrygi, które wzmagały jego popęd seksualny. Ponieważ każda tego typu historia zawiera ziarnko prawdy i ta ma swoje naukowe uzasadnienie. Owoce morza, szczególnie ostrygi, obfitują w cynk, który bierze udział w powstawaniu testosteronu, dlatego też reguluje popęd płciowy. Z tego powodu cynk uważany jest z pierwiastek miłości. Jednak na tym nie koniec! Krewetki, raki, czy kalmary zawierają selen, który korzystnie wpływa na sprawność seksualną.

Romantyczna kolacja składająca się w wykwintnego menu w postaci owoców morza może zadziałać niczym strzała Amora! Dlatego w najbliższym czasie pokażę Wam, jak przygotować koktajl kochanków z krewetek oraz aromatyczne danie z ośmiornic, które pobudza zmysły.

wtorek, 17 stycznia 2012

Krewetki w najlepszej z odsłon

Sposobów na podanie krewetek jest cała masa. Pamiętam jednak doskonale krewetki mojego życia. To było w Grecji, siedzieliśmy ze znajomymi nad brzegiem ciepłego Adriatyku. Miejsce w którym zamówiliśmy wielki półmisek owoców morza nie przypominało niczym ekskluzywnej restauracji, w której kelnerzy w sztywnych od krochmalu koszulach uwijają się między mnóstwem szykownie przyodzianych gości. Siedzieliśmy w lnianych szortach i przewiewnych koszulkach, a właściciel przybytku sam gotował własnoręcznie wydobyte z głębin morskich cudaczne stworzenia. Jego żona zaś zanosiła z wdziękiem to, co przyrządził mąż. Byli starszymi ludźmi o twarzach spalonych słońcem i pięknych, szczerych uśmiechach. Udzieliła nam się ta ich wewnętrzna radość. Przy mocno schłodzonym, greckim piwie, siedzieliśmy i czekaliśmy na nasz posiłek. Z kuchni dobiegał zapach oliwy i podsmażanego nań czosnku.

Owoce morza, które w końcu wjechały na stół, zaskoczyły nas minimalizmem środków. Były posolone i delikatnie czosnkowe. I tyle. Żadnych nadzwyczajnych przypraw, ziół czy jarzyn. Do tego świeżutkie pieczywo, ćwiartki limonek i oliwa na wypadek, gdyby było nam jej za mało. Były to najlepsze ośmiornice, krewetki i małże, jakie dane mi było kiedykolwiek zjeść. Ich sekret tkwił na pewno w niezwykłej świeżości – zostały połowione trochę przed tym, jak je pochłonęliśmy. Ale myślę też, że często kluczem do kulinarnego sukcesu jest uniwersalna zasada – less is more. Im mniej, tym lepiej.

Swoje krewetki postanowiłam urozmaicić jedynie posiekaną na świeżo natką pietruchy, bo uwielbiam jej smak w połączeniu z subtelnym aromatem podsmażonej krewetki.

Składniki na 2 osoby:

- 2 opakowania krewetek dużych Pescanova
- 3 ząbki czosnku
- nieco oliwy z oliwek
- kilka gałązek naci pietruszki
- szczypta soli
- świeża bagietka pszenna

Krewetki płuczemy i osuszamy. Siekamy czosnek na drobne kawałki – osobiście preferuję cienkie plasterki, bo lubię widzieć czosnek :). Na patelni rozgrzewamy oliwę. Gdy jest odpowiednio gorąca wrzucamy czosnek i skręcamy ogień. Pamiętajmy, że czosnek jest absolutnie fenomenalny zeszklony, lecz nie do przyjęcia zwęglony ;) Czosnek ma to do siebie, że nazbyt intensywnie przysmażony nie zyskuje, a traci – dostaje nieznośnej goryczki. Za chwilę wrzucamy krewetki. Delikatnie solimy. Może się zdarzyć, że oddadzą nieco wody i podsmażanie na moment stanie się duszeniem. Nie przejmujmy się tym, po prostu podkręćmy ogień. Woda wyparuje i znów pozostanie jedynie oliwa.
Teraz siekamy drobno natkę. Bezpośrednio przed wyłączeniem ognia sypiemy na krewetki. Podajemy ze świeżym pieczywem i lampką schłodzonego białego wina, względnie - dobrym piwem.

piątek, 13 stycznia 2012

Ośmiorniczki z wyspy Thassos

Wszyscy wokół powtarzają, że mamy piękną jesień tej zimy, jednak ja nieustannie tęsknię za słońcem, błękitem nieba i ciepłym wietrzykiem. Gdy zmrużę oczy przypominają mi się widoki z urlopu, który spędziłam na uroczej greckiej wyspie. Piaszczyste plaże paradiso, białe chatki i moje ulubione targi owoców morza. Nic nie sprawia mi takiej przyjemności, jak podróże kulinarne! Uwielbiam poznawać nowe smaki i zapachy, a trzeba przyznać, że na samą myśl o greckiej kuchni, rozbudzają się moje kubki smakowe! Jeśli lubicie ośmiorniczki, koniecznie wypróbujcie przepis na niezwykle proste danie, którym poczęstowała mnie pewna Greczynka z wyspy Thassos.

Składniki dla 4 osób:

500 g ramion ośmiornicy (rozmrożonych)
3 pomidory
2 cebule
1 cukinia
3 ząbki czosnku
oliwa z oliwek
białe wino
opcjonalnie: oliwki, ostre papryczki

Przygotowanie tego dania rozpoczynamy od pokrojenia cebuli w cząstki, które wrzucamy do garnka na rozgrzaną oliwę z oliwek, na duży ogień. Nie żałujcie oliwy, cebula ma w niej swobodnie pływać. Jeśli korzystacie z płyty indukcyjnej, ustawcie najwyższy poziom. Mieszając od czasu do czasu cebulę drewnianą łyżką, zajmijcie się pozostałymi składnikami. Cukinię kroimy w talarki i gdy cebula będzie szklista, dorzucamy ją do garnka. Wówczas zmniejszamy ogień.

Jeśli Wasze rozmrożone ramiona ośmiornic są surowe, dodajemy je do garnka razem z cukiniami i na wolnym ogniu dusimy przez 40 minut, żeby były odpowiednio miękkie. W tym tkwi cały sukces dania. Ośmiorniczki nie mogą były gumiaste. Jeśli kupujecie ośmiorniczki uprzednio gotowane (np. Pescanova), wrzucacie je do garnka po 20 minutach i duście kolejne 20.

Na czas duszenia dolejcie do całości pół butelki białego wytrawnego wina, a pod sam koniec dodajcie pokrojone pomidory. Jeśli lubicie pikantne dania, polecam przyprawienie całości ostrą papryczką lub sosem piri-piri (ewentualnie tabasco).

Czosnek, który podkreśla smak tej potrawy i jest jej niezbędnym elementem, siekamy (nie wyciskamy!) i dodajemy przed podaniem. Mieszamy i serwujemy w głębokich talerzach. Jeśli lubicie oliwki, możecie udekorować nimi całość.
Danie, jak na Grecję przystało, najlepiej smakuje z ciepłą czosnkową bagietką. Moczenie jej w sosie to przyjemność, której trudno sobie odmówić. Dlatego jedząc greckie dania zapominamy na chwilę o savoir vivre! Kali orexi, czyli smacznego
!